Nie wszystek słowo, co w głowie się mieści...

Witaj na moim nowym blogu.

Witaj na moim blogu!

Skoro tu jesteś, najwyraźniej coś Cię tu ściągnęło. Co to jest? Nie mam pojęcia. W każdym razie, cieszy mnie fakt, że potencjalnie możesz zostać moim odbiorcą. Jestem Wilk. Te piękne włosy, zgrabny zadek, błysk w oku i ten romantyzm... A na serio: Jestem kolesiem już po trzydziestce, jednak mentalnie podobno już po czterdziestce... Nie ocenię sam siebie. Ideowo jestem katolikiem i patriotą. Politycznie... nie gadam o polityce. Na co dzień, bezpośredni przekaz i odbiór mają u mnie priorytet. Nie znoszę zatajania czegokolwiek, aczkolwiek wiadomo, nie jestem święty.
Ale dość o mnie.
Co znajdziesz na blogu - to bardziej Cię interesuje.
Otóż:
Znajdziesz tu najwięcej wierszy. Potem artykuliki, w których wyrażam swoje poglądy, przedstawione w postaci tezy, przesłanek i argumentów oraz konkluzji. Ważne, uwaga! - teksty są często pisane na gorąco i poddawane są tylko korekcje najbardziej rażących błędów. Dlaczego tak? Już odpowiadam: Robię to w ten sposób, ponieważ myśl ujęta w momencie pojawienia się, jest najtrafniejsza a każda zwłoka wymywa z pamięci to, co chcę się powiedzieć. Wtedy wypowiedź traci swoją moc wybrzmienia. Poza tym... nie chce mi się potem robić korekty szczegółowo. Jak Ci się to nie podoba, nie musisz czytać.
Jak zapewne zauważyłeś, czytelniku, musisz mieć skończone osiemnaście lat aby wejść na bloga. I bynajmniej, nie dlatego, że są tu wulgaryzmy ( choć jest ich mnóstwo) ale dlatego, że dzieciaki tego mogą nie zrozumieć. Swoje teksty kieruję do ludzi dojrzałych, którzy mają swoją uformowaną piramidę wartości.
Zapraszam do dyskursów pod tekstami, ponieważ zależy mi na dialogu.
Nie lubię pisać do kotleta. Lubię pizzę... ;)
Zapraszam do przeglądania.

30 stycznia 2021

Doświadczenia rzeczywistości.

Dojmujace jest pojęcie tego, że coś, co wydawało się jasne i klarowne, okazało się być niczym. Można oddać siebie innym, i fajnie. Pytanie czy inni traktują nas równie poważne, czy jako jedną z opcji w życiu. I nagle, PUFF, jesteś obcy, niepotrzebny. W sumie okazuje się, że było tak zawsze, tylko dopiero się ujawniło.

Warto mieć to na uwadze zawsze.

29 stycznia 2021

Urwani

Kobiety z Wenus

Mężczyźni z Marsa

A myśmy z Księżyca się urwali...

28 stycznia 2021

Niepełne zniknienie

Dziś nic tu nie ma

Martwe okna

Obdarta lamperia

Puste podwórko

Ludzi... Nie ma

Stoi budynek czasem zniszczony

Tyle widział i słyszał

A trwa, ruiną... Tchnięty

Wspomnienia chowa pod dachem

Te dobre i przeszyte strachem

Patrzę, widzę wszystko, co było

Chowam, co cenne

Sentyment mam srogi

Lat temu całkiem nie dużo

Wszystko tu żyło choć wiało nudą

Dziś stoję na górze patrząc przed siebie

To było - nie wróci, czas pędzić będzie

Dawna sprawa umarła fizycznie

Jak ta kropla drąży i milczy

Niech drąży - dzięki niej jestem silny

22 stycznia 2021

Idealny okaz jak z własnego opisu.

Dojmujacym jest fakt, gdy ludzie mówiący o sobie iż ważne jest dla nich kto ma w sobie człowieczeństwo, a nie ile dóbr posiada, sami nie mają w sobie człowieczeństwa.

Pojawia się mały dysonans poznawczy.

Otóż, czy jest to podświadome wołanie o ratunek - pomoc o powrót do człowieczeństwa, czy może już tak bardzo skrajna socjopatia niezauważana przez te jednostki?

08 stycznia 2021

Droga do domu

Przechodniu z ulicy deszczowej

Czy wiesz jak to jest

Dystansem być oddzielonym

Czy zrozumiesz ból niemożności

Serca, które boli, utulenia

Dotykiem, który koi

Przechodniu, co parasol trzymasz w dłoni

Nie wiesz, że chcę skroń złożyć do skroni

Aż się oddech uspokoi

Przechodniu nieznajomy, bądźże zdrowy

Ja zaś pójdę po kryjomu

Przejdę dystans, by być w domu