Sonet [nie] pamięci) / Czwarta nad ranem.

Czy słyszysz tą ciszę,

Która tak w głowie mi piszczy, 

Gdy ja ledwo dyszę? 

Wiatr w sercu mi świszczy

Bom stracił kawałek duszy

I teraz biedą jeno piszczy. 

Usłysz ryk moich katuszy

Daj wody Twojej kojącej. 

Zatkaj mi na krzyki uszy. 

Jakem zawsze był nurtem rzeki rwącej

- Usycham bez źródła swojego;

Staję się bajorem mazi stygnącej. 

Każdego poranka mojego 

Nie umiem określić, co będzie potem... 

Szukam bez sensu niczego. 

O! Panie, co wszechmocą władasz! 

Nie daj zapomnieć piękna sprzed chwili... 

Słabość

Słabość polega między innymi na nic nie robieniu dłużej, niż to potrzebne.

Słabość jest tam, gdzie dla własnej wygody po wejściu przez dzwi poprzez proces otwarcia, nie zamykamy ich za sobą. 

Senna pustynia

Życie, to nie sen - kiedyś się zbudzimy

Zobaczymy sens - gdzie go teraz nie widzimy 

Nerwy są jak lew - otwierają paszczę

Pytam gdzie on jest - ten sen którym nie zasnę 

Będę szukał długo - byle bym nie zginął 

Spojrzeć mogę wstecz - lecz to tak jak bym już zniknął

Pójdę bez pamięci - gdzie nie ma rozumu

Może dotknie mnie - oświecenie zamiast pogrom

Można kręcić się - jak w przeręblu gówno 

Co jest, kurwa mać? - zgubiłem się już równo

Pomyliłem drogi - idę obejściami

Na froncie jest most - zaraz się zawali

Tupaj, tupaj tup - słyszę kroki na schodach 

Żadna moja myśl - mi się wcale nie podoba 

Zaraz będzie ogień - huk bombardowania 

Albo będzie mat albo inny świat 

Bez

Bez... ciężko oddychać

Bez... czuję jak stygnę

Bez... nie ma już błysku 

A bez błysku nie ma porywu

Zabawa nie smakuje bez

I herbata gorzka jest też

Słowa bez sensu są bez

I budować nie da się bez

Zawsze bez chodzi się nudno

Bo bez cel staje się pusty

Fiołki bez są takie zwyczajne

Choć kiedyś pachniały cudownie

Bez, nawet wiosenny bez bezbarwny się zdaje. 

Inwestycja w jutro

Zdarza się chwili, że chce być wiecznością

Nie pyta o zdanie, nie dba o rozum 

Ta chwila szaloną się zdaje...

I trwa przez moment, potem dwa

Dłuższą chwilę aż skończy się czas.

A czas względnie istniejąc 

Nieobecnie jest między nami

Zupełnie plynięciem niezaiteresowany

Leży gapiąc się w zegar, który cyka....

I swym cykaniem tylko położenie wskazówek zmienia. 

Ludzie przechodząc koło cykadła

Wrzawę podnoszą krzycząc od rana

I większość nie myśli o chwili obecnej... 

O chwili, która bez opieki jutrem nie będzie. 

Tu i teraz jest jutra dzieciństwem. 

Nie będzie jutra, bez jutra wieczności,

Gdy zamiast żyć chwilą wciąż będziem w przyszłości.

Bez namiętności dla chwili obecnej

Nie znajdziesz miłości, szczęścia - 

-lecz ból i strapienie. Nic więcej. 

Wiecznie w pogoni za niczym, bez podstaw,

Zbudujesz z kart zamek. 

Zamek na piasku a każde jego ziarno

Z porażek się składa i łez ludzkich potok wszystko zniweczy... 

Jak deszcz spadnie na papier pobladły. 

I tylko Joker szyderczo zakpi:

-Było lepiej grać w wojnę o jutro

Niźli dom z kartek budować inwestując w dzielone na niedźwiedziu futro.