,,Zakazani ludzie”

,,Zakazani ludzie”

Cisza, wiatr cicho świszcze

Wkoło ruiny i zgliszcze.

Zmiażdżone serca niespełnionych marzeń ciężarem

Słaniają się po ziemi niczym węże oniemiałe.

Trędowaci ludzie zakazani nieszczęść źródła

Nie mogą być z nami a obiecują cuda.

Czmycha jak fretka ludzka kokietka, omamia zmysły podsuwa pomysły.

Skaza, zabójca radości

Wszędzie potoki niecności.

Zalane potem od snów czarnych ludzkie oblicza

Wypatrują przez okno świtu jak panny panicza

Zakute łby puste ludków bezmyślnych

Karmią smutek drzew uczuć bezlistnych

Zatacza koło podstępna ptaszyna, łapie w szpony wirując w padoły.

Koniec, zgasły płomienie

Zimno i ciemno we dnie.

Zaćmionych spojrzeń od nieszczęść rzesza na świecie

Oni nie mówią, nikt z nich nic nie wie.

Padną jak cielę w rzeźni w ciemię walnięte młotem

Nikt nie pyta, co było ni o to, co potem.

Nie dotykaj mnie...!!!

Zawsze występuje taka chwila w życiu. Na szczęście z czasem mija...

Źródło: Demotywatory.pl

O życiu Wilka rap-słówek kilka

O życiu Wilka rap-słówek kilka

Kiedy siedzę w domu sam w czterech ścianach uwięziony,
czuję brak kontroli, czuję się oszołomiony
chciałbym chociaż się odnaleźć
w biurze rzeczy znalezionych
może ktoś mnie przygarnie, bo inaczej skończę marnie
czasem trafię na ziomali, co by trawę wciąż jarali
dla mnie jest nie priorytet byśmy się sami zabijali
włócząc się po ulicach oglądam na wystawach
ile ciuchów produkują - a każda wystawa taka sama!
tacy sami ludzie niczym się wcale nie różniący
każdego charakteryzuje przeogromny pośpiech
ja tego nie lubię, wolę sobie odpoczywać
swego życia nie nadużywać,
a co z tego wynika, nie będę taki nerwowy
no może czasem, jeśli będę nie w humorze
generalnie to jest tak, że wszystko mi się zlewa
człowiek z człowiekiem bo charakteru żaden nie ma
świat na głowie ciągle staje, życie to nie aksamit
druty kolczaste zasiekami przeplatane...


I tylko jedno pytanie ciągle mnie nurtuje
kiedy będzie koniec, kiedy Bóg się zlituje
Kiedy znów będą granice, morale i te sprawy
o których wszyscy już dawno pozapominali
Chciałbym aby to wszystko znów wróciło
By było jak w bajce a ziemia była rajem.

Dumając nad sprawami, co stworzyli ludzie sami
Dochodziłem różnych wniosków, które wciąż mnie zadziwiają
Ile godzin przesiedzianych przez lat tych kilka
Sprawiły, że zrobiłem z siebie WILKA
Kiedyś tego nie lubiłem, czułem się poniżony
Z czasem poznałem, że jednak mogę być wielbiony
Poczytałem tu i ówdzie, o canisie lupusie
Uznałem, że ma cechy które są też u mnie
Szlachetne zwierzę, zimna krew odważny jak lew
W sumie nie jestem odważny zbyt przesadnie
Jednak panuję nad sobą gdy mnie gniew napadnie
Więc sami widzicie pokonałem swe demony
Używałem mózgu zamiast siły nadużywać
Załatwiłem agresorów ich własną bronią
Gdyż nie mieli argumentu, by móc mi dopiekać
Ponieważ wszystko po mnie jak po kaczce ścieka
A mówię Wam kto cierpliwie szuka, czeka
Znajdzie odpowiedz na pytanie ,,co teraz?”

Opowieśc o Królestwie Delfian

Opowieśc o Królestwie Delfian

Było sobie kiedyś królestwo Delfian. Żyli w nim Delfianie i Delfinki. Ród ten niewolił mniejsze nacje takie tak ludzi z rodu CeReSu, którzy musieli pracować ciężko w polu, by gospodarstwo przynosiło zyski. Był tam też w owym rodzie jeden men, któy miał ogromną krzepę. Nazywali go Men Power. Mieszkał z nimi też jeden z ważniejszych ludzi, Sułtan ochrony roślinności, który zawsze poprawiał postulaty obron zieli pisząc notatki zatytułowane: Ad ecco. i wszystko to składało się w to wielkie państwo Delfian.

No i tak się kończy...

No i tak się kończy....

... to, co jest zbyt piękne by mogło być prawdziwe.  Brak jakiegokolwiek zainteresowania prowadzi do zapomnienia a
zapomnienie do wypalenia.  Taka niestety jest kolej rzeczy.  Człowiek zatraca, to co go tak cieszyło ponieważ zostało to
niedocenione. Szczerość?  Tak,  może i była ale nie została należycie przyjęta i ugoszczona. tak oto się rozwala piękne
sprawy,  uczucia,  emocje... westchnienie nie jest już magiczne ani romantyczne ani tajemnicze  -  jest smutne a z czasem
obojętne.  Nastaje zima... wiatr rozwiewa resztki wspomnień a słońce jest gdzieś za chmurami.........