W nocy

W nocy zapach zciętej trawy

Z nim zmieszana woń jej skóry 

Nocą sny się śnią wszelakie

Jeśli śpi się niczym suseł

W nocy rozmów jest początek 

Co rusz to już nowy wątek 

Nocą długie są spacery

Gdy jest ciepło, lato w pełni 

Nocą wszystko jest spokojne 

W nocy krążą myśli wolne 

Lecz te moje lecą ku niej

Nie zatrzymasz serca dudnień

W nocy łażą dziwne stwory 

Gałganiarze i flimony

Nocą idę ja do ciebie

Chociaż w sercu myślą będę 

Niewypowiedzianie

Człowiek, to nie zawsze skała

Nie zawsze puchem jest miłym

Człowiek z drobinek się składa

Ze wszystkimi kontakt jest trudny

Natomiast jeśli którejś zabraknie 

Takiej, co wie że gdzieś jest na dnie

Czuje się dziwnie, odczuwa niepełność

Czy czegoś nie ma, czy skryło się wewnątrz 

Ciarki w żołądku, serce w przełyku

Nie dają zwątpienia, że tęskni bez liku

Choć momentami pozornie już uciekł... 

Powodu nie zmieni, że tęsknota przesłanką do tego

Serce, gdy kocha bluszczem pragnienia obrasta

Umysł zaklęty szans nie ma i basta

W toni czasu jesteśmy zaklęci 

Czekamy na teraz, które dopiero będzie 

Choć jednakowo jest teraz, bo nie umiera, co tli się głęboko. 

Wszystko jest żywe, dojrzewa, nie ginie. 

Imponderabilistyczny Wiersz

Cyk... Cyk... Cyk... Cyk...

Cyka zegar obok lampki

Klik... Klik... Klik...

W klawiaturę trafiają palce

Od palców w górę rośnie ciało

A w nim oczy, uszy, nos i gardło

 

Ile oczy zobaczyły

Ile uszy usłyszały

Ile nos poczuł zapachów

Ile gardło słów wydało

Nie policzysz, choćbyś zechciał

I nie zgadniesz ileś przespał

Szur... Szur... Szur

Myśl gdzieś w głowie się obija

Psss... Ćsi!

Mózg serce wiąż ucisza...

Bo dociera w małej chwili...

- Nastał już czas oczyszczenia

 

Puk-puk... Puk-puk

Leniwie bije serce

Bez emocji

Wyciągnięte lekcje-

Przez różowe okulary

Nijak było szukać wiary

 

Hmm... Hmm...

Gdzie tu znaleźć źródło prawdy,

Jak nieufność gniecie zawżdy?

Trudna droga

Próba złota

Boży palec ili wroga?

 

 

 

Nadzieja

Widziałem ich

Stali pod drzwiami

Jak z raju wygnanych

Wiatrem smagani

Płaczem zduszony 

Z gardłem ściśnionym

Łzami mówiły me oczy

Że serce krwią broczy

Bez słowa z niemocy

Z wiarą choć wiatr w oczy

Wracałem jak z wojny 

By ryk wydać upiorny... 

Acz wróciła nadzieja 

Że odejdzie intruzów bohema 

Co świat nam chcą zmieniać 

I spali ich ogień - pochodnia święta 

Nie czas jest na złości 

Nie czas dla ego

To lekcja ufności 

I wielkiej pokory 

Kto w sercu nienawiść hołduje 

Nie szuka dobroci, lecz wszystko truje 

Spokój swój zgubi... 

Walczmy o miłość - ona utuli.

Ludzie z naprzeciwka

Z naprzeciwka idą ludzie...

Czyli skąd?

Idą zewsząd. 

Czasem w drogę nam wpadają 

Niczym mucha tam gdzie pająk 

Sieci swoje utkał... 

Idą różnie;

Po omacku, zdaży się i po pijacku... 

Jednakowoż są też tacy;

Ciągle obok, ramię w ramię 

Równolegle w jednej sprawie. 

Są bezcenne z nimi chwile... 

Tylko jeden jednak w życiu całym

Okazuje się wspaniałym. 

Nie w ilości jest szczęść morze 

Wielu mówi się: szczęść Boże! 

Każdy idzie w swoją stronę. 

Czasem w drodze jest krzyżówka - 

Kilka godzin, cześć i lufka... 

Można orzec - że chwilówka. 

Innym razem, w jednen moment, 

Coś się kończy, bo nie kontent. 

Idą ludzie, czas wciąż leci

A za winklem coś się święci... 

Można z kija łypać okiem 

Co w lusterku jest za rogiem

Jednak nie da się przewidzieć 

Czy lusterko nie jest krzywe! 

Zatem mijaj ludzi, miń ich dzisiaj 

Spędzaj czas i żyj, korzystaj. 

Zaś w tym wszystkim najważniejsze:

Zawsze miej dla ludzi serce.