Nie wszystek słowo, co w głowie się mieści...

Witaj na moim nowym blogu.

Witaj na moim blogu!

Skoro tu jesteś, najwyraźniej coś Cię tu ściągnęło. Co to jest? Nie mam pojęcia. W każdym razie, cieszy mnie fakt, że potencjalnie możesz zostać moim odbiorcą. Jestem Wilk. Te piękne włosy, zgrabny zadek, błysk w oku i ten romantyzm... A na serio: Jestem kolesiem już po trzydziestce, jednak mentalnie podobno już po czterdziestce... Nie ocenię sam siebie. Ideowo jestem katolikiem i patriotą. Politycznie... nie gadam o polityce. Na co dzień, bezpośredni przekaz i odbiór mają u mnie priorytet. Nie znoszę zatajania czegokolwiek, aczkolwiek wiadomo, nie jestem święty.
Ale dość o mnie.
Co znajdziesz na blogu - to bardziej Cię interesuje.
Otóż:
Znajdziesz tu najwięcej wierszy. Potem artykuliki, w których wyrażam swoje poglądy, przedstawione w postaci tezy, przesłanek i argumentów oraz konkluzji. Ważne, uwaga! - teksty są często pisane na gorąco i poddawane są tylko korekcje najbardziej rażących błędów. Dlaczego tak? Już odpowiadam: Robię to w ten sposób, ponieważ myśl ujęta w momencie pojawienia się, jest najtrafniejsza a każda zwłoka wymywa z pamięci to, co chcę się powiedzieć. Wtedy wypowiedź traci swoją moc wybrzmienia. Poza tym... nie chce mi się potem robić korekty szczegółowo. Jak Ci się to nie podoba, nie musisz czytać.
Jak zapewne zauważyłeś, czytelniku, musisz mieć skończone osiemnaście lat aby wejść na bloga. I bynajmniej, nie dlatego, że są tu wulgaryzmy ( choć jest ich mnóstwo) ale dlatego, że dzieciaki tego mogą nie zrozumieć. Swoje teksty kieruję do ludzi dojrzałych, którzy mają swoją uformowaną piramidę wartości.
Zapraszam do dyskursów pod tekstami, ponieważ zależy mi na dialogu.
Nie lubię pisać do kotleta. Lubię pizzę... ;)
Zapraszam do przeglądania.

11 listopada 2018

Żebyś nie żałował

Vy khotite zhit'?
V pryamom efire.
Vy khotite lyubit'?
Lyubov'.
Vy khotite igrat'?
Poluchayte udovol'stviye.

Prosto pomnite, chto vy kogda-nibud' smozhete spat', tak chto delayte vse akkuratno.

Zadumajka egzystencjalna

Gdyby ktoś mi powiedział
Że świat jest prawdziwy
Że dzianie się jeszcze ma sens
Że ludzie są żywi...

Że spokój
Że miłość
Że ja w tym wszystkim mam miejsce

I tłukłby do głowy mojej olej przepalony
I udawał że to wszystko zabawa

Że życie jest takie
Że zasady są pase
Że trzeba się szmacić
Być bez kręgosłupa

Jeśli uwierzę na słowo
Jestem martwy
Bez opamiętania
Bez kategorii
Bez siebie

Bo ja gdzieś ucieka
Rozpuszcza się w szlamie

To co ze mnie zostanie
To popiół, zgrzyt zębów i zamęt.

28 października 2018

Taniec zmiany.

Taniec. Ten co porywa ciało i duszę
Ten, który wyzwala energie potężne
Ten, co wolnością perfumowany jest cały...
... Jak list do ślicznej ukochanej.

Więc jesteś adresatem listu...
To piękne.
Czy dasz odpowiedź na to wołanie?
Dasz upust emocjom i zanuzysz się całkiem w bystrym potoku uczuć?

Nie zwlekaj, te chwile są tak kruche.
Nie przegap swojej szansy do nowego wymiaru życia.
Wgnieć parkiet w piwnicę i winnicę spokoju tam zbuduj.
Upajaj się tym nektarem...
Z tańcem... Z nią... Zawsze.

Otwórz oczy i serce.
Bierz to co jest najlepsze;
Miłość, radość i nadzieję...
Że jutro też coś dobrego przyniesie.

21 października 2018

Z czasem wszystko się zmienia.

To jest jedno z największych kłamstw jakie w życiu słyszałem.

06 października 2018

Wszyscy mogą!

Jeżeli jedni coś mogą, to "ci drudzy" tym bardziej. Rzecz w tym, by "ci drudzy" wyszli ze swojej głowy i poszli w tango.