Puste słowa

Mówiły kwiaty - jak dobrze, że jesteś
Mówiły drzewa - Jesteś jak brat
Mrówki zawsze pytały, co robię
Każdy był miły, lecz zapobiegliwy

Mówiła trawa - obyś nie odszedł
Trzcina szumiała - pozostań, proszę
Lisy podstępem mamiły umysł
Abym tylko z lasu nie uszedł

Wszedłem do niego szukać nadziei
Zostałem, myśląc, że mam jej po szyję
Siedziałem w tym bagnie bez świadomości
Że tonę jak w brei z pustki na ziemi

Otworzyłem oczy trzeźwością oblane
Zadałem pytanie - co tu jest grane?
Szukając liny zostałem zaszczuty
Przez mrówki, lisy i roślin tłumy

Resztką sił, resztką nadziei
Wydostałem się z bagna
Zostałem przeklęty
Z lasu wygnany
Zapomniany
Tak, jakbyśmy nigdy się nie znali

Interesowność...

Jeśli pamiętamy o kimś tylko kiedy czegoś chcemy, a w innych przypadkach już nie, nazwijmy znajomość wprost, że jest to biznes a nie przyjaźń czy koleżeństwo. Nic złego w tym nie ma a przynajmniej nikt nie jest nieświadomy tego, w co brnie.

Motywacja.

Coś najbardziej demotywującego? Brak motywacji...

Recepta

Ty, człowiecze zagubiony
Zostaw złudne nadzieje
Że tam gdzie jesteś
Znajdziesz swoje szczęście

Nie okłamuj siebie
Wszak szybko dopadnie cię karma
Bezsenność w wielkim mieście
Głowa zbolała

Nie wierz ludziom oślepłym
Bo zabiorą cię na dno
Zatoniesz w mroku
Jakoby za mgłą

Poszukaj dokoła siebie
Zobacz, dróg wiele...
Nie idź gdzie rozum każe
Idź tam, gdzie serce wskaże!

Maestro Chaos

Chodź, dam ci trochę chaosu
Chojnie cię nim obdaruję
Nie uniosą tyle twe barki
Kolana ugną się po pierwszej próbie kroku.

Załamiesz się pod nim niczym drzewo podczas wichury
Zniweczą się twoje mrzonki o własnej sile
Staniesz się niczym...
Jako ja będziesz broczył w bezkresie pustki.

Umysł nie pozwoli wydostać się z szaleńczej ucieczki
Będziesz gonił za spokojem, ale na próżno szukać mety
Pętla czasu najpierw cię zmęczy
Potem na szyi zaciśnie grymasem twarz zdobiąc.

Ja będę patrzył i pił kielich goryczy gdy
Skończy się bieg
Skończy się czas...
...gdy skończysz się ty